Alive

So after 4 months of inactivity, this is alive again. Finally awake from hibernation. I just wish I could hibernate, too. Acad load has been weighing on me lately. Hay.

Kahit nakakapagod, there are many reasons to be happy like:
1. co-Praxians Amme and Kei won in the student council elections. USC Councilor na si Amme. At si Kei ay Socio Dept Rep na. Congrats!
2. I think okay naman ako sa 188. Tingin ko lang naman. Haha
3. Eheads concert on the 7th!
4. :)



Sa isang taong malabo: di ko alam kung may nagawa ako, pero pinipilit kong magreach out. Akala ko okay na tayo. Di ko alam kung anong nangyari, at ang mga nangyayari. I can only speculate, nothing more. Ayaw mong magkwento sa'kin for reasons outside of my knowledge. Siguro kasi di mo na ako kailangan, kasi may mga bago ka nang kaibigan. Okay, get ko naman, sila ang nandoon nung nangyari ang unspeakable-but-known event nung isang araw na I can only speculate about. Siguro kasi busy ako sa ibang bagay na di na tayo nagkakausap. Okay, kasalanan ko, sorry. Pero nagrireach out ako, kaso parang di ka interesadong magreach back. Okay. Marami na naman sila dyan ngayon. My absence (enforced or incidental) wouldn't really make a difference. Nanghihinayang lang ako sa pinagsamahan natin. Di ko madedeny na nagbago ka, feeling ko di na kita kilala. Get ko naman, sige, ako rin naman nagbago. Siguro kasi dumating siya at sila. Incidental lang naman na sila ang nandoon. Pero ano? Sila na lang naman ang mahalaga sa'yo. A year's worth of friendship down the drain. Wala, kagaya ka lang ng mga nauna sa'yo: nawawala pag may dumating nang bago. Palagi na lang akong biktima ng ganito. Okay, bitter ako. Fine. Sana lang di ka malabo. Or actually, malinaw naman e, dinidismiss mo na ako. Fine.